« و هو من أعلى درجات سبل « 1 » العامّة » . يعنى تسليم از اعلاى درجات است در طريق عامّه ؛ كه بيش از مقام محبّت است از جهت تنسّم نسيم فنا و ترك اعتراض بر حكم قضا . و تفويض و ثقه در وسط افتاده‌اند ؛ كه از توكّل الطف « 2 » و اوسع و اقوىاند و به تسليم انسب . و هو على ثلاث درجات : و تسليم بر سه درجه است : الدّرجة الاولى : تسليم ما يزاحم العقول ، ممّا يشقّ على الأوهام من الغيب ، درجهء اوّل ، مسلّم حق بودن است در وقايعى كه مزاحم عقول است و بر اوهام شاق و دشوار است ، از امورى كه از غيب به شهادت مىآيد ، كه مخالف هوا و ارادت بنده است ؛ چون انقلاب ملك و خرابى بلدان و حوادث روزگار ، و مكاره ليل و نهار ، از زلازل و سيول و و با و قحط و امثال آن . پس تسليم آن بود كه در مثل اين صور « 3 » هيچ گرانى و ملال به خاطر راه ندهد ؛ همچنان‌كه كسى كه « 4 » در سرا و باغ خود هر تصرفى « 5 » كه كند وى را منع و اعتراض نرسد ، در اين « 6 » صور نيز مسلّم و « 7 » بىاعتراض بود . و الإذعان لما يغالب القياس ، من سير الدّول و القسم ، و اذعان نمودن و گردن نهادن مر چيزهايى « 8 » را كه مخالف « 9 » قياس عادى و عقلى بود ، و منافى طريق معهود باشد ، چون انتقال « 10 » ملك از عادل به ظالم ، و نقل دولت از صالح به طالح ، و سعت عيش مسىء 242 و جاهل ، و ضيق و تنگى معيشت محسن و عالم ؛ در جميع صور مسلّم بايد بود « 11 » و حوالت حال به خفاياى اسرار و خباياى 243 « 12 » حكم الهى بايد نمود . يفعل اللّه ما يشاء و يحكم ما يريد 244 . و الإجابة لما يفزّع « 13 » المريد من ركوب الأهوال . « 14 »

--> ( 1 ) . ج : سبيل . ( 2 ) . ج : التف . ( 3 ) . ع : صورت . ( 4 ) . ع : - كه . ( 5 ) . ج : تصرف . ( 6 ) . ع : - اين . ( 7 ) . ج : - و . ( 8 ) . ع : - يى . ( 9 ) . ج : مخالفت . ( 10 ) . ج : انقياد . ( 11 ) . ع : داشت . ( 12 ) . ج : جناياى . ( 13 ) . ج و ع : يفزع . ( 14 ) . ج : الاحوال .